1416

ProjectTransNaturalHouse
LocatieBeutenaken, Gulpen-Wittem
OpdrachtgeverDhr. Meuzelaar
ProgrammaWoningbouw
Ontwerp2011 - 2022
FotografieLeon Abraas
Artist impressionMathieu Bruls architect

Vanzelfsprekend, natuurlijk dit huis:

Natuurlijk is het vanzelfsprekend om een huis met rondom een glazen gevel te bouwen, zeker wanneer dat huis omringd wordt door prachtig landschap.
Het Moderne bouwen bewees dit al eerder. 

Natuurlijk is het verstandig om luifels te realiseren waar zonlicht wil worden geweerd.
Decennialang zagen we dit goeddeels over het hoofd.

Natuurlijk is het slim om een verstelbare luifel op het zuiden te realiseren, zodat deze naar wens zonlicht zal binnenlaten. 
Zo houden we overmatige zomerzon buiten en verwarmt de winterzon ons huis.

En na het Rapport van de Club van Rome uit 1972, is het natuurlijk vanzelfsprekend dat we zo veel als mogelijk met hernieuwbare materialen bouwen.
En dus onze timmerman van om de hoek zijn constructiebalken uit de omliggende bossen haalt en deze assembleert met oog voor de-assemblage op termijn.

Natuurlijk is hergebruik van materiaal beter mogelijk als het basismateriaal “puur” blijft.
We houden van het spel en construeren de massief houten draagconstructie met pen en gat.

Natuurlijk bouwen we servicefuncties in het basement, dus onder de grond.
En staan zodoende de ogenschijnlijke natuurlijkheid van het landschap zo min mogelijk in de weg.

Natuurlijk modificeren we waar gewenst het aangrenzende cultuurlandschap, dat overigens al bijna helemaal door mensenhanden werd vervormd.
We plooien het terrein in het noorden over ons gebouw en geleiden hiermee een mogelijke, venijnige noordenwind over het dak.

En natuurlijk komt er een grasdak.
Waarmee we het regenwater langer lokaal vasthouden en de zonnepanelen maskeren.

Natuurlijk zorgt een horizontale grondboring voor energieopslag en dus energiedosering over de seizoenen.
Omdat we beseffen dat energie die lokaal is opgewekt het liefst ook lokaal wil worden gebruikt.

Natuurlijk voeren we ventilatielucht eenvoudig toe via gevelluiken.
Omdat niets gaat boven “natuurlijke” lucht.

We bouwen volgtijdig, net als regenwater dat steeds verder naar beneden wil.
Wie natuur volgt, ervaart de minste weerstand.

De ruimtelijke versmelting met het landschap, wordt verstrekt door de natuurlijkheid van de zichtbare gebouwmaterialen.
De eeuwenlange zoektocht in onze filosofiescholen leert dat eerlijkheid amper valt te beredeneren; maar zeker een referent heeft in natuurlijkheid.

Door de geaccepteerde natuurlijke imperfectie en inmiddels ingezette zichtbare veroudering/verwering lijkt het geconstrueerde zijn natuur te volgen.
Goddank doet dood materiaal, wat wij ook bij leven doen.

Fantastisch dat dit huis zo vanzelfsprekend voelt.
Zulks zelfs ondanks de doosvorm, die toch wel staat voor menselijk (en dus onnatuurlijk?) handelen en er in het gebouw nogal nadrukkelijk “het gedicht van de haakse hoek” wordt opgedragen.

“Niets is standaard” mochten we al doende vaak horen.
Integendeel; alles blijkt uiteindelijk standaard.

Immers zo hoort het te zijn.
Alsof het vanzelfsprekend een prototype betreft.

Mathieu Bruls architect, Maastricht 2022