2202

ProjectDe Wilde Tuin
LocatieRaadhuisstraat, Brunssum
Artist impressionMathieu Bruls architect

Het hoeft weinig betoog; we moeten alsmaar (en inmiddels urgent) leren om ons zo natuurlijk mogelijk te gedragen; ook als we 22 grondgebonden huizen en 30 appartementen op een eerder vergraven terrein midden in de gemeente Brunssum realiseren.

-We reconstrueren het terrein en herstellen het natuurlijke hoogteverloop van circa 10m.
-We volgen met een logische waterloop dit hoogteverloop van het terrein, eindigend in een bezinkpoel op het diepste punt.
-We volgen met de gebouwmassa’s dit nieuw landschap en formeren zodoende heldere publieke ruimte.
-We planten natuurlijk ogend groen.
-We realiseren zodoende De Wilde Tuin.

Wild klinkt natuurlijk; toch is dit onmiskenbaar een mensenomgeving, immers:

-Gebouwen tonen een architectonische (orthogonale) mensentaal.
-Het “natuurlijke” hoogteverloop is bij benadering.
-De waterloop ligt daar waar wij mensenhanden het water naartoe voeren.
-En dan die beplanting;

De Wilde Tuin kende op een grotere schaal en eeuwen geleden een voorloper in de ontwikkeling van door mensenhanden groots bewerkte natuur, waardoor het “landschapspark” ontstond.
Later ontdekken we op kleinere schaal de Wilde Tuin, waarin de natuur op eigen kracht mag evolueren naar hetgeen qua bodemgesteldheid en klimaat vanzelfsprekend is.

Met dat eerste streven (een “landschapsprak”) lijkt prima bewoning te realiseren.
Dat tweede streven (een “wilde tuin”) lijkt voor een woonomgeving voorlopig nog op te veel praktische bezwaren te stuiten.
Laten we dan toch alvast die Wilde Tuin beplanten met groen op een landschappelijk schaal en met zo veel als mogelijk met streekeigen beplanting.

De gebouwen gedragen zich onderwijl ondergeschikt aan de zeggingskracht van het groen. Er ontstaat een onderscheidend stadsfragment, met een prima balans tussen “groen en zwart”, waar onze Parkstad (waar de gemeente Brunssum deel van uitmaakt) zich op wil laten verstaan.


Maastricht 2022-09-07, Mathieu Bruls architect